Gea Koevoets,1962,
Leeuwarden.
,,Een schilderij is iets wat gewoon ontstaat, niet iets wat ik van tevoren bedenk. Je moet niet rationeel in je onderwerp zitten, het moet uit je gevoel komen. Alles wat ik schilder is mijn innerlijk dat ik op een andere manier niet zo gauw laat zien. Daarom zit er in mijn werk onbewust veel van mij zelf,’’ zegt beeldend kunstenaar Gea Koevoets uit Leeuwarden over haar werk.
De schilderijen van Koevoets hebben een voelbaar soort spanning in zich. Het gaat in haar werk om twee tegenovergestelden: innerlijk en uiterlijk. Dat wat het oog aan de buitenkant ziet en dat wat het hart van binnen voelt. Haar werk is een voortdurende poging haar innerlijk te veruiterlijken.
Die spanning in haar werk leggen vindt ze belangrijker dan het maken van schilderijen die het oog behagen. Schoonheid ligt voor haar in de eenvoudige waarden die met het innerlijk ervaren worden. ,,Als ik uit mijn atelier naar buiten kijk en ik zie de blaadjes van de bomen heel zacht in de wind bewegen dan zie ik stilte en schoonheid.’’
Die schoonheid van eenvoud en stilte in beelden uit drukken is waar haar werk over gaat. De schilderijen van Koevoets komen dan ook letterlijk van binnen uit. Voor haar landschappen trekt ze er niet met een ezel op uit en ook gebruikt ze geen foto’s. De landschappen die ze schildert bestaan alleen in haar geest. ,,Ik schilder er net zo lang aan door tot het een landschap is waar ik me thuis voel,’’ zegt ze. En dat is het geval wanneer in het schilderij de stilte hoorbaar wordt.
Eenvoud kenmerkt de composities van Koevoets. Een landschap is een lucht en een horizon, als ze huisjes schildert zijn dat vaak niet meer dan simpele kubussen. Aan regels die haar vrijheid beperken heeft ze een hekel, ook aan die van het perspectief. ,,Het hoeft niet te kloppen, als het voor mijn gevoel maar klopt.’’ Ook haar palet is uiterst bescheiden en teer. Wit, blauw en een paar aardkleuren, meer heeft ze niet nodig om tot resultaten te komen die steeds indrukwekkender worden.
Sietse Singelsma.
